Re-think 'Het rijk van de schaarste' | Hans Achterhuis

Minder, minder, minder! Een uitdagende week over een andere economie met Hans Achterhuis en Petran Kockelkoren.

De thematiek van de schaarste is onlangs door premier Rutte op de politieke agenda gezet.
Er viel inderdaad niet aan te ontkomen. Het 'meer, meer, meer', waar moderne burgers stilzwijgend van uitgaan, maakt onherroepelijk plaats voor 'minder, minder, minder'.
Wanneer groei en economische vooruitgang niet meer vanzelfsprekend zijn, dienen zich in het rijk van de schaarste veel nieuwe maatschappelijke en persoonlijke uitdagingen aan.

Een filosofiecursus op basis van het geprezen en geactualiseerde boek 'Het rijk van de schaarste' van Hans Achterhuis. Je bent welkom van 5 tot en met 11 april 2020.

Meer dan dertig jaar geleden verkende Hans Achterhuis de thematiek in het gelijknamige boek 'Het rijk van de schaarste'. Het is vele malen herdrukt. In juli 2018 verscheen een geactualiseerde versie. Aan de hand hiervan bestuderen we in de cursus problemen en mogelijke uitwegen van de schaarste. 
Bij de grenzen die aan de groei worden gesteld, spelen natuur en milieu een centrale rol. Vanuit de invalshoek van een hermeneutiek van de natuur waar hij aan de Universiteit Twente op promoveerde, werpt Petran Kockelkoren als sidekick een verrassend nieuw licht op onze menselijke rol als natuurwezens. 

Dit is een unieke en eenmalige cursus!

Hans Achterhuis is vaak te gast geweest bij de Academie op Kreta, regelmatig samen met Petran Kockelkoren. Hans Achterhuis had besloten nergens meer filosofie cursussen te geven, maar voor dit zeer actuele thema maakt hij een uitzondering. En vanwege de urgentie mag het niet op de plank blijven liggen; daarom hebben we het al voor april 2020 geprogrameerd. Een unieke kans om je in dit onderwerp te verdiepen.

'Het rijk van de schaarste' helpt ons, ons denken te herschikken. Zeker nu het móet!

Het boek Het rijk van de schaarste is een zoektocht door de geschiedenis van de filosofie naar de wortels van de hedendaagse maatschappij. Hans Achterhuis concentreert zich daarbij op het fenomeen van de schaarste, door Thomas Hobbes gezien als 'de natuurlijke toestand van de mens'. Vanuit die invalshoek komen thema's aan de orde als wedijver, rechtvaardigheid en een eerlijke verdeling van natuurlijke hulpbronnen.
De rondgang langs denkers uit de geschiedenis van de moderne sociale en politieke filosofie, van Thomas Hobbes tot Michel Foucault, laat zien hoe schaarste zich ontwikkelde tot een kernproblemen waar we nu mee zitten.

Het voorjaar op Kreta is prachtig

Het voorjaar van Kreta is prachtig. Er ligt nog sneeuw op de bergtoppen, overal stromen beekjes en bloeien voorjaarsbloemen. En de zon zal geregeld schijnen. Een heerlijke periode!

voorjaar2 1 van 1

 

Een inleiding door Hans Achterhuis 

Ruttes schaarste (een column van 21 november 2019 in NRC)

Wat een waar en wijs woord van onze premier: ‘Politiek is keuzes maken in schaarste’. Wel jammer dat hij dit met de huidige stikstofcrisis een beetje laat ontdekte. Pas nu, zo merkte hij op, kreeg hij te maken ‘met ‘een ongekende crisis’, die zich in ‘deze heftigheid niet eerder in dit decennium heeft voorgedaan’.

Op deze laatste uitspraak is vaak lacherig en smalend gereageerd. Zo erg is het toch niet dat we niet harder dan 100 km mogen rijden. Toch zou ik het belang van Ruttes uitspraak willen onderstrepen. Voor het eerst lijken wij in de politieke praktijk, na alle papieren waarschuwingen vanaf de Club van Rome, met ‘Grenzen aan de groei’ te worden geconfronteerd. Die konden we in het verleden steeds maskeren door vooruitgang en groei te beloven en te realiseren. Bij de vorige economische crisis raadde Rutte ons nog aan meer te consumeren en een nieuwe auto te kopen. Dat je daarin dan hard moest gaan rijden, zei hij er net niet bij, maar de boodschap was duidelijk. Nu het ‘meer’ door het ‘minder’ vervangen is, hebben we inderdaad met een nieuw soort maatschappelijke crisis te maken.

Dat de moderne maatschappij op schaarste berust is door de grote filosofen van de moderniteit van meet af aan verkondigd. Thomas Hobbes had het in het midden van de zeventiende eeuw over ‘een oorlog van allen tegen allen’. Die hoefde zich niet direct in gewelddadigheid te manifesteren. Het ging Hobbes om een concurrentiestrijd die hij op grond van het moderne gelijkheidsdenken kon voorspellen. Mensen gaan zich voortdurend met elkaar vergelijken en willen de ander steeds overtreffen. Rijkdom bestaat er bijvoorbeeld pas uit als je meer dan een ander hebt. De moderne maatschappij wordt zo tot het rijk van de schaarste. Er is nooit genoeg. Adam Smith trekt de logische conclusie dat schaarste het centrale concept moet zijn in de economische wetenschap.

John Locke deelt enige decennia na Hobbes diens analyse. Ook hij gaat uit van ‘een oorlog van allen tegen allen’. Maar hij ziet een oplossing: vooruitgang en economische groei. Door meer te produceren en de koek te vergroten, kan iedereen steeds meer krijgen. De bestaande schaarste wordt zo het fundament voor een ongekende economische groei in het Westen. Maar steeds wordt die groei niet alleen door de belofte van een betere toekomst maar ook door de angst voor schaarste aangedreven. Wanneer de belofte niet meer werkt en de groei stagneert, komt die angst voor de schaarste in alle hevigheid naar boven. Daar kreeg Rutte met alle protesten in ons land nu mee te maken.

Na Hobbes, Locke en Smith hebben we onze moderne instituties gebouwd op de vlucht vooruit weg van de schaarste. De moderne mentaliteit wordt erdoor bepaald. Daarom is het zo moeilijk om een ‘minder minder’ te bepleiten. De voorstanders van grenzen aan de groei zien dit onvoldoende. Hun inhoudelijk betoog dat we allemaal gelukkiger worden door nulgroei of zelfs krimp leidt alleen maar tot onbegrip en woede. Zij zien onvoldoende in dat moderne mensen eerder voortgedreven worden door de angst om achteruit te gaan dan door de wens om meer te hebben.

Deze dialoog van doven wordt nog extra gefrustreerd door de moralisering van het debat. Boeren en bouwers, vroem vroem rijders en consumeerders worden door de minderaars op morele gronden veroordeeld. Dat werkt alleen maar polariserend. Want het is ongetwijfeld waar dat, zoals Rutger Bregman beweert, de meeste mensen deugen. Daar gaat het hier niet om. Er lijkt geen reden te zijn voor een negatief moreel oordeel over mensen die niet zouden deugen. De meeste mensen zitten wel gevangen in instituties en een mentaliteit van voortdurende vergelijking en competitie. Het is uitzonderlijk moeilijk om daar als individu uit los te breken.

Alleen politieke keuzes die bewust vanuit een analyse van schaarste worden gemaakt, kunnen hier een richting wijzen. Daar is politieke moed voor nodig. Wanneer ik naar de eerste maatregelen kijk en naar de manier waarop die worden verdedigd, is de regering ondanks de uitspraak van haar premier nog lang niet zover. De erkenning dat we in het rijk van de schaarste leven, wordt nog steeds uitgesteld. Het wachten is voorlopig op de volgende grenzen waar we als maatschappij tegen aan lopen.

Een inleiding door Petran Kockelkoren

De beteugeling van de schaarste

In zijn baanbrekende boek “Het Rijk van de Schaarste’ toont Hans Achterhuis aan dat schaarste geen natuurverschijnsel is, maar eerder voortkomt uit een specifiek cultureel regime. Er zijn niet te weinig spullen en voedselbronnen om aan de menselijke behoeften te voldoen, maar de behoeften zijn zodanig georganiseerd op basis van onderlinge wedijver, dat vanzelf tekorten tevoorschijn worden geroepen. De onderlinge wedijver berust op ‘mimesis’ oftwel nabootsing van elkaar.

In traditionele culturen werden tal van rituelen ontwikkeld om het proces van mimese te keren. Bij de ‘potlatch’-ceremonie van de Noord-Amerikaanse indianen werden grote hoeveelheden voedsel ritueel verspild en in overvloed uitgewisseld. Ook de gift-ceremonieën in de ‘Kula-ring’, die worden uitgeoefend tussen de Trobriand-eilanden in de Stille Oceaan, zijn befaamd. Het escaleren van schaarste werd beteugeld door zulke mythische oplossingen.

Aan het begin van de moderniteit in Europa werden zulke rituelen overboord gezet. De natuur werd in een houdgreep genomen. In plaats van als een geboden mythisch speelveld werd de natuur voorgesteld als een objectief bestand (Heidegger) van grondstoffen. Door deze degradatie kreeg het schaarste-mechanisme vrij spel. De onderlinge wedijver tussen mensen werd voortaan zonder rituele uitweg op de spits gedreven. Geen wonder dat Hobbes in dat nieuwe bestek de onderlinge strijd als het basisprincipe van het menselijk gedrag en van de sociale orde zag.

Hoe ziet het speelveld dat toen tot strijdperk van allen tegen allen werd omgedoopt er tegenwoordig uit? In de twintigste eeuw werd de schaarste ondervangen door de massaproductie. Een eindeloze stroom van identieke goederen of ‘waren’ circuleert dagelijks in gigantische containerschepen en vrachtvliegtuigen rond de globe. De betekenis van zulke waren schuilt niet zozeer in hun gebruikswaarde maar veeleer in hun tekenkarakter in de prestige-oorlog waarin de schaarste-maatschappij is ontaard. Ze verlenen status en onderscheiding, zowel binnen als tegenover ‘peer’-groepen. Hun waarde als tekens overschaduwt zodoende het nuttig gebruik. De waren staan ten dienste van wat gedurende de laatste decennia de ‘belevenis-economie’ is gaan heten.

Het vliegwiel van de schaarste-maatschappij en de daarin heersende belevenis-economie raakt in de 21e eeuw oververhit. De enorme aanspraken op energie, vooral gewonnen uit fossiele grondstoffen, putten de reserves van de aarde uit. En niet alleen dat, de uitstoot van afvalstoffen, CO2 en stikstof hebben een zodanige schaalvergroting ondergaan dat de samenstelling van de atmosfeer eronder lijdt en het klimaat erdoor verstoord raakt. Geofysici hebben daarom aan de noodklok getrokken en het nieuwe tijdperk van het ‘antropoceen’ uitgeroepen, dat wil zeggen het tijdperk waarin de mens de grootste geofysische kracht op aarde is geworden. De term is niet vleiend bedoeld. Het gaat er niet langer om dat de mens zijn technische triomfen viert tegenover een weerbarstige natuur, maar dat hij dreigt te vernietigen wat hem tot dusver droeg en voedde. Ook dat is een gevolg van het ongebreidelde schaarste-regime.

Wat gaan we daaraan doen? Aan diagnoses en aangewezen heroriëntaties is geen gebrek. Helaas volgen de meeste zelf opgeworpen gidsen het stramien dat werd uitgezet door de eerste generatie techniekfilosofen zoals Heidegger, Ellul en Mumford. Het is volgens hen allemaal de schuld van de vervreemdende technieken die vroeger nog als zegeningen werden geteld en uitgestrooid, maar ons nu te gronde richten. Het technisch bestand is namelijk een onzalig monsterpact aangegaan met de economie.

De denkfiguur die achter de verguizing van techniek zit, is die van paradijs, val en herstel. Ooit leefden we kleinschalig. We deelden het gebruik van grond en van de noten en vruchten die ze opbracht in de zogeheten ‘commons’ of communale gronden. Toen het moderne schaarste-regime zijn intrede deed, werden de commons door particulieren geannexeerd en verkaveld. We moeten dus terug naar de commons en dan liefst in ongerepte vorm, dat wil zeggen zonder nog de grootschalige technologieën van de monocultures in stelling te brengen. Als we het tij nog willen keren, moeten we terug naar de leefwijze van het mythisch tijdperk met zijn beteugelende mythen en rituelen. Terug naar zeis en schop! Toch is deze vluchtweg niet haalbaar en afgezien daarvan stoelt die op een romantische miskenning van hoe we via techniek ook op een intieme en verrijkende manier de natuur tegemoet kunnen treden. We zullen ons dus veeleer moeten herbezinnen op een andere inzet van de high-tech die we al hebben.

 

petran kockelkoren 1 van 1

Petran Kockelkoren

Petran Kockelkoren is milieufilosoof en zal als sidekick van Hans Achterhuis fungeren met commentaren op en beschouwingen over schaarste en ons milieu. Hans Achterhuis en Petran Kockelkoren zijn eerder samen opgetrokken in een rapport voor het Ministerie van Landbouw, dat Kockelkoren schreef. Hans Achterhuis was voorzitter van de commissie die het rapport samenstelde en de sociaal-filosofische analyse erin was op schaarste gebaseerd. 

 

 

 

 

 

 

WEEKPROGRAMMA

 

Zondag

16.00 uur: kennismaking met elkaar en met Hans Achterhuis en Petran Kockelkoren. Een introductie van de week en een korte presentatie over Kreta.
Korte wandeling (10 minuten) naar restaurant Stavrakakis in Kroustas voor het diner.


Maandag

Thema: Actualiteitsanalyse 1

9.00 – 13.00 uur: colleges op Villa Dio Petres
Hans Achterhuis:
Als introductie worden, analoog aan het artikel van 21-11-2019 in de NRC, een aantal actuele voorbeelden van de schaarsteproblematiek gepresenteerd. Deelnemers worden uitgenodigd om zelf voorbeelden aan te dragen.

Een actualiteitsanalyse á la Foucault blijft hierbij niet stilstaan. Ze graaft in de geschiedenis naar voorbeelden van teksten en ervaringen die de actuele problematiek kunnen verhelderen en verklaren. In dit archeologisch verband worden Hobbes en Machiavelli besproken. Hobbes belicht de oorlog van allen tegen allen vooral vanuit economisch, Machiavelli vanuit politiek standpunt.

Petran Kockelkoren zal riten benoemen die schaarste in traditionele culturen willen reguleren en voorkomen.

Lunch op eigen gelegenheid

18.00 uur: op Villa Dio Petres
De vertoning van een toepasselijke film, en diner.


Dinsdag

Thema: de markteconomie

9.00 – 11.00 uur: colleges op Villa Dio Petres

Hans Achterhuis:
Als antwoord op de door Hobbes beschreven extreme schaarste ontwikkelt Locke de uitweg via expansie in de wereldruimte en economische groei in de toekomstige tijd. Met de dekolonisatie is aan de voortdurende expansie een halt toegeroepen, met de eindigheid van de natuur aan de vanzelfsprekendheid van oneindige economische groei.

Vanuit deze filosofische analyse kijken we naar de historische ontwikkeling van markten in ‘De onzichtbare hand’ van de Utrechtse economische historicus Bas van Bavel, met als ondertitel ‘Hoe markteconomieën opkomen en neergaan’. Het Florence van Machiavelli speelt hierin een belangrijke rol.

12.00 uur: Wandeling via de Profitias Ilias kapel (15 minuten) naar Kroustas (1 uur). 

voorjaar kritsa academie op kreta

13.00 – 14.00 uur: lunch bij de taverne van Maria Matrakas in Kroustas

15.30 uur: vervolg ochtendthema op Villa Dio Petres
Petran Kockelkoren:
De nieuwe ontwikkelingen in de economie lopen van nutseconomie via belevingseconomie naar betekeniseconomie

Diner op eigen gelegenheid


Woensdag

Thema: utopische vergezichten

9:00 tot 11.00 uur: College op Villa Dio Petres

Hans Achterhuis:
De volgens Van Bavel onvermijdelijke neergang van een markteconomie werd vaak door utopische beloftes aan het gezicht onttrokken. In ‘Utopia’ gebruikt More, overigens net als Hobbes, het woord ‘schaarste’ niet, maar het thema staat bij hem zo centraal dat Engelse en Nederlandse vertalingen het wel gebruiken voor de weergave van ‘inopia’, dat voor extreme armoede staat. More construeert zijn utopische samenleving zodanig dat schaarste daar niet kan ontstaan. De communistische utopie van Marx bouwt hierop voort.

Ook de neoliberale utopie van het kapitalisme meent aan de schaarste te kunnen ontkomen. Het historische onderzoek van Van Bavel laat zien dat dit illusoir is.

klooster areti omgeving academie op kretaDe laatste sneeuw in april, op de toppen van het Dikti-gebergte

11.00 uur: autorit naar klooster Areti

11.45 uur: bezoek aan klooster Areti

klooster areti academie op kretaHet klooster Areti

13.00 uur: lunchpakket op dorpsplein van Pines

13.00 – 15.00 uur: college op het dorpsplein van Pines
Petran Kockelkoren:
Over “de drijfveren van de evolutie”:
Ligt de Hobbesiaanse strijd van allen tegen allen aan de wortel van de sociale orde? Of moet dat toch eerder coöperatie zijn (zoals Rousseau tegen Hobbes aanvoert). Frans de Waal beweert bovendien dat coöperatie zelfs al in de vorm van een aangeboren ethiek in mensapen aanwezig is. Moet hier sprake zijn van terugwaarts geprojecteerde u- of dystopieën? We weten pas waar we heen willen als we weten waar we vandaan komen. Of ligt het heimelijk omgekeerd?

15.00 – 18.00 uur: bezoek aan 3e eeuwse kerkvloer, de verzonken stad Olous en naar Agios Nikolaos

18.00 uur: diner in restaurant Paradosiako


Donderdag

Thema: de gemeenheid

9.00 – 10.30 uur: college op de trappen van de oude stad Lato.

lato academie op kreta De Dorische stad Lato met uitzicht over de baai van Mirambello

More beschrijft ook in ‘Utopia’ hoe de rond schaarste georganiseerde markt de bestaande economie van de commons, de gemeenschappelijke omgang met de natuur van gronden en grondstoffen kapot maakt. Het functioneren van deze ‘gemeenheid’ (de term komt van Ivan Illich) wordt besproken. Nobelprijswinnares economie Elinor Ostrom heeft het thema van de commons weer op de huidige maatschappelijke agenda gezet. We kijken naar voorbeelden uit haar werk. 

11:00 uur: voorzetting van het college op Villa Dio Petres

13.00: korte presentatie over de vallei van Katharo

13.15 uur: vertrek naar vallei van Katharo (30 minuten autorit).

De vallei van Katharo als inspiratie voor een alternatief economisch model. De verstilde hoog gelegen vallei van Katharo is niet alleen heerlijk om samen om adem te komen en een dag in door te brengen.Het is ook inhoudelijk een bron van inspiratie. Katharo is namelijk één van de vele commons in de wereld. Hans Achterhuis is goed bekend met de vallei van Katharo.

katharo voorjaar 1 van 1 3De vallei van Katharo in het voorjaar

13.45 uur : een authentieke Kretenzische lunch in een berghuis in de vallei van Katharo

15.00– 17.00 uur: Petran Kockelkoren geeft een uitwerking over grondhoudingen: heerser, rentmeester, partner, participant.

Er is ook tijd om even te wandelen.

Diner op eigen gelegenheid.

Vrijdag

Thema: actualiteitsanalyse 2

9.00 - 13.00 uur: college op Villa Dio Petres
Hans Achterhuis:
In de economische geschiedenis is er naast de markt sprake van drie andere ordeningsmechanismes: gemeenheid, wederkerigheid (gift) en herverdeling. Hoe kunnen deze mechanismes worden ingezet om schaarste te reguleren en verminderen? Actuele voorbeelden kunnen hier afsluitend door cursisten worden ingebracht.

Petran Kockelkoren:
Een nieuw natuurverstaan op het raakvlak van kunst en techniek. Latour & Sloterdijk (biomimetische technieken).

13.00 uur: buffetlunch op villa Dio Petres

De middag kan worden gebruikt als uitloop voor college of discussie, of de deelnemers zijn vrij.

19.00 uur: afscheidsdiner met thema op Villa Dio Petres


Zaterdag

Na het ontbijt is het programma beëindigd.

 

Datum 

Je bent welkom van 5 tot en met 11 april 2020

Je kamer

Kies voor het gezellige dorpspension Argyro in Kritsa óf voor de luxere zeer rustig gelegen Villa Dio Petres, de cursuslocatie én luxe B&B bij Kroustas. Waar je wilt logeren maakt voor de cursus niet uit. We zorgen ervoor dat je altijd op het juiste moment op de juiste plek bent. Alle vervoer verzorgen we.

Voor de 6 nachten die je tijdens de cursus op Villa Dio Petres verblijft wordt een meerprijs berekend. OpVilla Dio Petres zijn nog beschikbaar:

  • Twee tweepersoonskamers met eigen badkamer. De meerprijs voor deze kamers is € 120,--. Eén daarvan, de ruimste, delen we voorkeur toe aan twee deelnemers.
  • In de suite een tweepersoonskamer. Deze deelt de badkamer met een tweede (éénpersoons-) kamer in de suite. De meerprijs voor deze tweepersoonskamer is € 90,--.
  • De éénpersoonskamer in de suite is niet meer beschikbaar.

De meerprijs is per kamer en voor de gehele cursusperiode. Dus niet per nacht.
Alle kamers hebben een eigen riant terras, met een schitterend uitzicht.

De kamers worden tijdens de cursus goed schoongehouden. Bedlinnen wordt in overleg verschoond, badlinnen naar wens.

Ga voor alle details naar alle info over je kamerkeuze.

 

Wie zijn Hans Achterhuis en Petran Kockelkoren?

Lees hier meer over de docent Hans Achterhuis en over de docent Petran Kockelkoren.

 

Prijzen

De prijzen zijn € 1.280,-- p.p. voor twee personen op een tweepersoonskamer, € 1.335,-- p.p. voor een éénpersoonskamer (er zijn maar twee éénpersoonskamers beschikbaar) en € 1.395,-- p.p. voor één persoon op een tweepersoonskamer.

De prijzen zijn altijd voor een (bijna) geheel verzorgde week, exclusief vlucht. De prijs voor de transfers van en naar Heraklion is € 45,-- enkele reis, per persoon.

De prijs is inclusief:

  • het boek: 'Het rijk van de schaarste', uitgave juli 2018
  • docenten;
  • cursusmaterialen;
  • 6 nachten logies in een airconditioned kamer;
  • 6 maal ontbijt;
  • alle in het programma genoemde gezamenlijke picknicks, lunches en diners;
  • gezuiverd water bij alle gelegenheden;
  • koffie/thee, gezuiverd water en vruchtensappen tijdens de door ons verzorgde gezamenlijke momenten;
  • enkele glazen wijn of bier tijdens de door ons geserveerde maaltijden;
  • tafelwater bij alle maaltijden;
  • excursies naar bijzondere plekken;
  • toegangskosten voor bezienswaardigheden in het programma;
  • het dagelijks vervoer naar de Academie (Villa Dio Petres) vanuit pension Argyro;
  • alle vervoer bij de excursies;
  • incidenteel vervoer binnen de vrije momenten indien dit logistiek inpasbaar is.

De prijs is exclusief:

  • vluchten;
  • transfers naar je verblijf;
  • 3 maaltijden;
  • zelf bestelde frisdranken en alcoholische dranken, vruchtensappen, koffie/thee en andere versnaperingen tijdens de maaltijden in restaurants of andere gelegenheden;
  • persoonlijke uitgaven;

Transfer van en naar de luchthaven Heraklion
We halen je op van (de luchthaven van) Heraklion en brengen je naar (de luchthaven van) Heraklion voor € 45,-, per persoon, enkele reis. Het is een rit van een uur. Een taxi kost € 75 à € 100 enkele reis. Je kunt ook de regionale bus nemen naar Agios Nikolaos (momenteel € 7,70) en aansluitend de bus naar Kritsa (€1,80). 
Bij boeking krijg je alle verdere informatie.

Een exclusieve week voor een beperkte groep

Het minimaal aantal deelnemers voor deze cursus 8 en het is maximum is 16 deelnemers. Zodra het minimum aantal is bereikt gaat de cursus door, en ontvangen de deelnemers het boek 'Het rijk van de schaarste' zodat men zich kan inlezen.

Gastenboek

Lees de ervaringen van eerdere gasten in de gastenboegaat d cursus door, ken van Hans Achteruis en Petran Kockelkoren 2017,2016, 2015, 2014 en 2013.

Reserveer nu een plaats voor deze cursus! Inschrijving sluit op 31 januari 2020. Zie voor beschikbaarheid van de kamers op Villa Dio Petres ook hierboven bij 'Je kamer'

Reserveer nu (vragen met * zijn verplicht in te vullen).

Je e-mailadres eindigt op @yahoo.com. De ervaring leert dat ons systeem je reservering dan niet goed verwerkt. Gebruik a.u.b. een ander mailadres of stuur een mailtje naar . Dankjewel.
Geen e-mailadres gebruiken dat eindigt op @yahoo.com. De ervaring leert dat ons systeem je reservering dan niet goed verwerkt. Als je geen ander e-mailadres hebt, stuur dan een mailtje naar
Voer alstublieft uw naam in.
maak aub een keuze
Voer alstublieft uw adres in.
Voer alstublieft de postcode en plaats in
Graag invullen
Invalid Input
Geef alstublieft het aantal gasten aan.
Invalid Input
Geef alstublieft aan of vervoer gewenst is.
Invalid Input
Invalid Input
Invalid Input
Invalid Input
Invalid Input
Invalid Input
Invalid Input
VOER HET NUMMER NOGMAALS IN.