In een hoek van het met toeristen gevulde strand van Ammoudara (het Griekse hoekje) zie ik een vrouw met een boodschappentas tussen de rotsen door het water schuifelen. Beetje vreemd.
‘Γεια σου Γιάννη, πού είναι ο Γιάκοβος;’ ‘Hoi Hans, waar is Jacques?’ Het blijkt de altijd aardige cassière Nectaria van de Lidl te zijn.
‘Wat ben je daar aan het doen?’ vraag ik haar. Duidelijk gegeneerd kijkt ze me aan met een blik die zegt: jullie (mensen uit West-Europa) zullen dit wel weer raar vinden. Ik word alleen maar nieuwsgieriger en ik moedig haar aan het toch gewoon te zeggen.
Verlegen stamelt ze dat er afgelopen week een kind gedoopt is. Dat is in Griekenland sowieso al een groot festijn. Maar wat ik niet wist is dat de priester Mirre op het kind aanbrengt én op de doopkleding. Mirre wordt al meer dan 3.000 jaar gebruikt bij allerlei religieuze en spirituele plechtigheden. Het is olie waaraan hars van de mirreboom is toegevoegd en is gewijd door de bisschop.
En nu is het haar taak om die Mirre als eerste in aanraking te brengen met zee- of rivierwater. De vermenging van de Mirre met zeewater zorgt ervoor dat de indaling van de Heilige Geest in het kind definitief wordt. Omdat ook Christus in rivierwater gedoopt is.
Zie je het voor je? Onze Lidl-cassière haalt tussen alle badgasten maagdelijke doopkleding tevoorschijn en laat de golven over de witte zachte gewaden stromen. Toen ze zag aan mijn gezicht dat ik ontroerd was, ik vond het echt prachtig!, straalde ze zoals ik haar nog nooit had zien stralen. Voor haar was dit een zeer belangrijke fundamentele handeling die ze in haar eentje verrichtte. We stonden samen stil te stralen. De toeristen om ons heen bestonden even niet. Even waren we oog in oog met het heilige.
In de beschrijving van de filosofieweek met Frits de Lange staat: Heiligheid is een ontmoetingservaring. Oog in oog met zijn of haar gelaat toont zich een transcendent mysterie.
Ja, zoiets was het...