socrates

Waar is de filosoof die op de virtuele pleinen en televisieschermen van onze steden ons irritant bevraagt over 'waar we mee bezig zijn' en aanzet tot echt nadenken? We hunkeren naar een Socrates die ons helpt in absurdistische tijden. Die ons aanzet tot begrijpen.

Ik wil begrijpen waarom een meerderheid van de altijd zo hartelijke Amerikanen die we op vakanties in de VS tegenkwamen, er een tweede keer voor hebben gekozen om een onbeschofte hork tot hun president te kronen.

Ik wil begrijpen hoe het kan dat een vrijheidslievende, liberale partij met een grote staat van dient, de VVD, een kabinet in leven houdt dat geleid wordt door een apolitieke goedaardige tobber, die geestelijk mishandeld wordt door de leider van een partij zonder leden.

Ik wil begrijpen hoe het kan dat ministers in het verleden om ‘niks’ naar huis zijn gestuurd en dat die ranzige Faber, die eufemistisch prutser werd genoemd, geen fuck voor elkaar krijgt en nog steeds blijft steken in lintjes- en Efteling-geneuzel.

Ik wil begrijpen waarom we moeten geloven dat de Russen binnenkort Leeuwarden en Vlissingen willen innemen. En hoe het ‘in vredesnaam’ kan dat we met z’n allen daarom zo onganse bedragen gaan besteden aan wapentuig.

Ik wil begrijpen hoe het kan dat een volk dat een genocide achter de rug heeft, zich nu zelf bezondigt aan afgrijslijke genocide waar de hele wereld zwijgend bij staat te stamelen.

Ik wil begrijpen waarom we in Nederland hardnekkig Israël de hand boven het hoofd blijven houden, terwijl we in andere situaties zo goed waren in sancties, boycotten en het bevriezen van contacten en geldstromen.

Ik wil begrijpen hoe en waarom wij alles richting het oosten altijd als het kwaad hebben leren zien en richting het westen als het goede. En hoe en waarom dat goede uit het westen sinds een paar maanden een smerige bijsmaak heeft gekregen.

Waar zijn de filosofen die ons juist nu een beetje op weg helpen bij het zoeken naar antwoorden op zoveel existentiële vragen? Nu is het de tijd om filosofisch gegronde wijsheid te verspreiden. Mensen hongeren naar de ontwikkeling van een betrouwbare denkrichting, naar een overstijgend verhaal dat de waanzinnige waan van de dag een beetje structuur kan geven. Naar inspiratie en perspectief.

De historicus Geert Mak en psycholoog Dirk de Wachter hebben het grote zwijgen doorbroken en zijn luidruchtig en opstandig aanwezig met hun verklarende pleidooien.

Maar filosofen horen we niet. Het voelt steeds ongemakkelijker om te zien hoe de filosofie zich zelfgenoegzaam blijft wentelen in chique raadseltjes zoals ‘denken wij ook als we niet denken?’, ‘waarom niet iedere minuut even lang duurt’ of ‘hoe kan je niets doen als de tijd nooit stil staat?’ of ‘wie ben ik?’.

Aan kennis en ‘oefening in het denken’ kan het niet liggen. Er is een stoet aan grote filosofen met wijsheid aan ons voorbij getrokken in de 15 jaar dat wij filosofieweken organiseren. Zwijgen is geen optie meer voor de geesteswetenschappen. We snappen dat het ingewikkeld is om in bizarre tijden met een visie te komen die gehoord wordt en door de hogere leiding wordt geaccepteerd. Socrates heeft het met de gifbeker moeten bekopen. Dat zal nu niet gebeuren. Nóg niet…